Summer Dream

Final Call เป็นการประกาศเรียกผู้โดยสารครั้งสุดท้ายก่อนที่เครื่องจะ Take Off

เพิ่งรู้ตัวว่าจริง ๆ แล้วเราก็ผูกพันกับงานการบินไม่น้อยเลย

ที่นี่ทำให้เราได้เรียนรู้อะไรหลาย ๆ อย่าง

"ได้" หลาย ๆ อย่าง และ "เสีย" หลาย ๆ อย่างในเวลาเดียวกัน

"ได้" ความรู้ เพื่อน ความผูกพัน ความรักในหน้าที่ยิ่งชีพ ความรู้จักเสียสละ รู้จักช่วยเหลือ

"เสีย" ความเป็นส่วนตัว ความรู้สึก เราเสียอะไรหลาย ๆ อย่างเพราะที่นี่

ถึงตอนนี้ อะไร ๆ ก็ยังไม่เรียบร้อย สิ่งที่เราไม่ต้องการทำ แต่เราก็ทำ เพื่อความถูกต้อง

เพื่อชีวิตของเราเอง ไม่มีใครอยากทำร้ายที่ที่เป็นเหมือนโรงเรียนของเราหรอก

ถ้ามันไม่จำเป็น มันไม่เกินไปจนรับไม่ไหว

ยังไงเราก็ผูกพันกับที่นี่ ผูกพันก็คนของที่นี่หลาย ๆ คน

ต่อจากนี้ไป ยังไม่รู้ว่าชีวิตจะไปทางไหน เราต้องเริ่มใหม่อีกหรือเปล่า

มันเป็นอนาคตที่รอให้เราฝ่าฟันไปให้ถึง

เหนื่อย แต่ก็ต้องสู้ต่อไป ใช่มั้ย?

หลังจากใช้เวลาอยู่กับตัวเองกับเวลาที่ผ่านไปทุกชั่วโมง ทุกนาที ทุกวินาที

เรารู้สึกเบื่อตัวเองเหลือทนแล้ว (ซะงั้น)

เราเพิ่งรู้ว่าการอยู่เฉย ๆ มันน่าเบื่อกว่างานท่วมหัวซะอีก

หรือว่าเราเป็นพวกบ้างานกันนะ (หัวเราะ)

เพี้ยง ขอให้ได้งานเร็ว ๆ เถอะ ที่สมัคร ๆ ไปอ่ะ เรียกเงินเดือนเยอะไปรึไง

เรียกเร็ว ๆ สิวะ ฮี่ย

(ก็บ่นกันไป)

ปล. อเบลซขึ้นครั้งสุดท้าย ใจหายเว้ยเฮ้ยยยยย

ปล. อีก จะไปดูนัจจิ ฮ่า ๆ ร้องเพลงเค้าไม่ได้ซักเพลง แต่เราชอบฟังอ่ะ

ปล. อีกหน่อย อยากได้งานทำโว้ยยยยยยยยยยยยย

คิดถึงทุกคนเลยอ้ะ

เมื่อไหร่มีตังค์(แล้วเมื่อไหร่?) ไปมีตติ้งกันหน่อยมั้ยจ๊ะ กร๊ากกกกกก